خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





GHRP-2 & GHRP-6

     

     

     

     

     

     

    GHRP-6 & GHRP-2

     

    GHRP-6 & GHRP-2 دو پپتید secretogogue میباشند که به عنوان hexipeptide شناخته میشوند، این بدان

    معنی است که ساختار آنها از زنجیره ای متشکل از شش اسید آمینه تشکیل شده است.

    Growth hormone releasing hexapeptide  که به اختصار GHRP نامیده میشود باعث افزایش فعالیت هیپوتالاموس و تحریک غده هیپوفیز میگردد و از این طریق موجب افزایش ترشح هورمون رشد و سوماتومدین C وهمچنین تا حدی باعث ترشح پرولاکتین، ACTH و کورتیزول در بدن میشود.

     

    فرمول ساختاری (GHRP-2 (C 45 H 55 N 9 O 6 و وزن مولکولی آن 817.97 میباشد.

    همچنین فرمول ساختاری (GHRP-6 ( C 46 H 56 N 12 O 6 و وزن مولکولی آن 873.014 میباشد.

     

    مکانیسم GHRP-6 & GHRP-2 :

     

    اصلی ترین اثر GHRP-2 و  GHRP-6 افزایش خیره کننده میزان ترشح هورمون رشد در بدن است.

    GHRP با افزایش سطح هجوم یون کلسیم و تحریک غده هیپوفیز و همچنین با سرکوب سوماتوستاتین موجب بالا رفتن سطح ترشح هرمون رشد میشود که این امر باعث بالا رفتن سطح پلاسمایی GH در خون میشود و همین امر موجب تحریک کبد و ترشح پروتیین سوماتومدین C  یا همان فاکتور رشد شبه انسولین IGF-1  میشود، این پپتید به طرز شگفت انگیز و با برهم زدن بالانس نیتروژن به نفع عضلات و سنتز پروتیین موجب هیپرپلازی سلول های عضلات (افزایش تعداد سلول های عضلانی) و میتوژنژ (رشد فیبرهای عضلانی جدید) میگردد، همینطور می تواند سبب هیپرتروفی عضلات اسکلتی شود.

    علاوه بر این GHRP با تحریک هیپوفیز قدامی باعث ترشح هورمون آدرنوکورتیکوتروپین(ACTH) و کورتیکوتروپین(CRH) از هیپوتالاموس میشود  که در نتیجه منجر به افزایش ترشح کورتیکوستروئیدها از قشر آدرنال غدد فوق کلیوی میشود که این امر موجب افزایش ترشح  آلدوسترون و کورتیزول وهمچنین آندروژن‌ها میشود که فعالیت آنها شبیه هورمون‌های جن30 می‌باشد.

    افزایش ترشح آلدوسترون باعث بهم خوردن بالانس سدیم و الکترولیت ها به نفع عضلات در نتیجه احتباس آب و املاح بویژه سدیم در عضلات میشود، همچنین افزایش ترشح کورتیزول منجر به افزایش ذخیره گلیکوژن در کبد و عضلات میشود در نتیجه بافتهای مهم بدن گلوکز کافی دریافت کنند،لازم به ذکر است که کورتیزول از طریق کاهش نفوذپذیری مویرگ‌ها از نشت پلاسما بداخل بافتها جلوگیری کرده و سبب کاهش التهاب و تسریع در ریکاوری عضلات و التیام زخم‌ها می‌گردد. همچنین کورتیزول در متابولیسم مواد پروتئینی و چربیها، حفظ فشار خون طبیعی، مقاومت عضلات، افزایش اسید معده، جذب آب و سدیم در کلیه‌ها و کاهش لنفوسیت‌های خون نقش موثری ایفا می‌نماید.

    با تحریک قشر غده آدرنال چند هورمون *** نر (آندروژن) و به مقدار کمتری هورمونهای جنسی ماده(استروژن و پروژسترون)ساخته می‌شوند. آندروژن‌های قشر آدرنال در جنس نر به رشد اندام‌های *** و ایجاد محیط آنابولیک برای رشد و توسعه عضلات منجر میگردد که در نهایت موجب افزایش شدید قدرت بدنی نیز می شود و از این نظر این پپتید را می توان با استروئیدهای حاوی Dihydrotestosterone  مقایسه نمود.

    GHRP-6 یک محرک بسیار قوی برای ترشح هورمون ghrelin میباشد، گرلین یک هورمون پپتیدی می‌باشد که از ۲۸ اسیدآمینه تشکیل شده است که محرک احساس گرسنگی بوده و از سلول‌های طاق معده و سلول‌های اپسیلون در پانکراس ترشح می‌شود، گیرنده‌های این هورمون در طیف گسترده‌ای از بافت‌ها از جمله هیپوفیز، معده، روده، لوزالمعده، تیموس، غدد جن30، تیروئید و قلب وجود دارد و این تنوع گیرنده‌ها در بافت‌های گوناگون، نشان‌دهنده وظایف مختلف بیولوژیکی این هورمون است. همچنین این هورمون، محرکی قوی برای ترشح هورمون رشد ازهیپوفیز قدامی است،این پپتید به دلیل ترشح از بافت­های مختلف دارای اثرات مختلف پاراکرینی و آندوکرینی می­باشد که برخی از این اثرات شامل: تحریک ترشح هورمون های ACTH  و GH،افزایش اشتها و متابولیسم کربوهیدرات­هامی­باشد. همچنین گرلین یک لیگاند طبیعی برای رسپتور محرک هورمون رشد (GHS-R) می­باشد. گرلین و mRNA آن مانند رسپتور هورمون محرک رشد در پانکراس و سلول­های جزایر بیان شده و متابولیسم گلوکز و ترشح انسولین را تنظیم میکند.

     پس از استفاده از GHRP-6 ترشح گرلین افزایش می یابد و همین امر نیز سبب می شود تا احساس گرسنگی خیلی شدید رخ بدهدو فرد را به این باور می رساند که معده وی خالی است و باعث بوجود آمدن اشتهای غیر قابل کنترل شود به این معنی که دقیقا چند دقیقه پس از تزریق این دارو اشتها به شدت افزایش می یابد و علیرغم خوردن مواد غذایی در سطح انبوه باز هم احساس سیری حاصل نمی شود. 

     

    GHRP-2  از GHRP-6 قوی تر میباشند در عین حال نسبت به GHRP-6 کمتر موجب تحریک ترشح کورتیزول و پرولاکتین  میشود، لازم به ذکر است که GHRP-2 کمتر از GHRP-6 موجب تحریک ترشح گرلین می گردد، بنابراین افزایش احساس گرسنگی یا احساس خالی بودن معده بعداز استفاده از این پپتید کمتر رخ می دهد.

     

     GHRP-6 و GHRP-2 اثرات خیره کننده ای در بدن از خود بر جای می گذارد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

     

     

    افزایش سنتز پروتئین و افزایش حجم توده عضلانی

    هیپرپلازی : افزایش تعداد سلول های بنیادی که رشد تارهای جدید عضلانی را موجب

    افزایش ذخایره گلیکوژن در کبد وعضلات و بافتهای مهم بدن همچنین افزایش توده بدنی

    کاهش التهاب و تسریع در ریکاوری عضلات و التیام زخم‌ها

    افزایش تراکم و کیفیت استخوان ها در نتیجه افزایش مواد معدنی

    تقویت و بازسازی مفاصل و غضروف ها همچنین تسریع بهبود مصدومیت ها

    افزایش میل و قوای ***

    کمک به افزایش قد در کودکانی که به اختلال در رشد قدی مبتلا هستند 

    بهبود قابلیت ارتجاعی پوست همچنین بهبود خواص ضد پیری سلول های پوست

    افزایش قابل توجه سطح قدرت و استقامت عضلانی

    افزایش نرخ شتاب از دست دادن چربی

    افزایش آب و املاح در بافت های عضلانی

    تقویت بافت همبند

    تقویت سیستم ایمنی بدن

      


    این مطلب تا کنون 16 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : افزایش ,ghrp ,ترشح ,هورمون ,موجب ,عضلات ,ترشح هورمون ,افزایش ترشح ,موجب افزایش ,احساس گرسنگی ,تحریک ترشح ,
    GHRP-2 & GHRP-6

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده